Oldboy

OldboyJaar: 2013
Regie: Spike Lee
Cast: Josh Brolin, Elizabeth Olsen, Sharlto Copley, Samuel L. Jackson, Michael Imperioli

Het verhaal:
Een man wordt ontvoerd en vervolgens 20 jaar lang eenzaam opgesloten. Wanneer hij even zo plotseling weer wordt losgelaten begint zijn missie om te ontdekken wie hem al die tijd heeft opgesloten. Langzamerhand raakt hij verstrikt in een web van samenzwering en kwelling. Lees verder

Advertenties

Sicario

Sicario1Jaar: 2015
Regie: Denis Villeneuve
Cast: Emily Blunt, Benicio Del Toro, Josh Brolin, Victor Garber, Jon Bernthal, Daniel Kaluuya

Het verhaal:
Kate Macy (Emily Blunt) is een jonge FBI-agente die deelneemt aan een geheime CIA-operatie om de baas van een Mexicaans drugskartel uit te schakelen. Samen met twee huurlingen steekt ze in Tucson, Arizona de grens over naar Mexico om de drugsbaas te elimineren. Maar eenmaal over de grens treffen ze een heel gevaarlijke en verdorven wereld aan. Lees verder

Everest

EverestJaar: 2015
Regie: Baltasar Kormákur
Cast: Jason Clarke, John Hawkes, Michael Kelly, Josh Brolin, Jake Gyllenhaal, Emily Watson, Keira Knightley, Robin Wright, Sam Worthington

Het verhaal:
1996. Ondanks waarschuwingen over een grote storm die voorspeld is, gaan twee teams op klimexpeditie naar de top van de Mount Everest. Een team staat onder leiding van gids Rob Hall (Jason Clarke), het andere team wordt geleid door Scott Fischer (Jake Gyllenhaal). Journalist Jon Krakauer (Michael Kelly) gaat mee om verslag te doen van het ‘commercieel’ uitbuiten van Mount Everest. Lees verder

Sin City: A Dame to Kill For

Sin CityJaar: 2014
Regie: Robert Rodriguez & Frank Miller
Cast: Mickey Rourke, Jessica Alba, John Brolin, Joseph Gordon-Levitt, Rosario Dawson, Bruce Willis, Eva Green, Powers Boothe, Dennis Haysbert, Ray Liotta, Jeremy Piven, Christopher Lloyd, Jaime King e.a.

Het verhaal:
Ava Lord heeft haar man Dwight verraden, een punt achter hun relatie gezet en hem verlaten voor een rijkere man. Jaren later keert Ava terug naar Dwight en beweert dat ze misbruikt wordt in haar huwelijk en vraagt hem te helpen. Wanneer Ava echter Dwight op laat draaien voor de moord op haar man probeert Dwight samen met Marv zijn naam te zuiveren.

Het oordeel:
Het heeft maar liefst 9 jaar mogen duren voordat het succesvolle Sin City een vervolg kreeg. In de tussenliggende periode vertilde de schrijver van het bronmateriaal Frank Miller zich nog lelijk aan The Spirit (2008) terwijl Robert Rodriguez matige successen behaalde met overdreven films als Planet Terror (2007), Machete (2010) en Machete Kills (2013). Voor Sin City: A Dame to Kill For tekenden beide heren opnieuw voor de regie.

In 2005 verscheen Sin City en we herkenden hierin een unieke film die misdaadverhalen aan de man bracht in een stijl zoals we dat voorheen niet eerder zagen. Geholpen door een absolute sterrencast was Sin City een lust voor het oog en vanwege het enorme succes was iedereen ervan overtuigd dat een sequel snel zou komen. Het tegendeel bleek echter waarheid te zijn en alhoewel de geruchten over een vervolg altijd wel bleven heeft het alsnog 9 jaar geduurd. Wel met veel nieuwe castleden want Brittany Murphy en Michael Clarke Duncan zijn helaas te vroeg overleden. Andere namen missen we ook zoals Devon Aoki (zwanger en vervangen door Jamie Chung), Clive Owen (vervangen door Josh Brolin) en Michael Madsen (vervangen door Jeremy Piven). Wel gebleven zijn de bepalende karakters van Mickey Rourke en Jessica Alba.

Vanwege de tijdssprong, nieuwe karakters en wisselende gezichten heb ik eigenlijk geen idee of het nog wel snor zit qua continuïteit, daarvoor is het te lang geleden dat ik het origineel heb gezien. Wat wel direct in het oog springt is dat de visuele stijl grotendeels intact is gelaten maar dat het niet die indruk maakt die de eerste film wel achterliet. Uiteraard heeft dit te maken met het been there, done that gevoel maar storend vond ik bijvoorbeeld de manier waarop het kleurgebruik is toepast. Waar in het origineel de rode tinten zeer subtiel werden ingezet krijgen we in deze sequel veel meer kleurtinten gepresenteerd en zijn hele personages ingekleurd. Het budget voor deze sequel is met $ 25 miljoen opgeschroefd naar $ 65 miljoen maar dat valt nergens echt terug te zien.

Daarnaast herbergt Sin City: A Dame to Kill For geen sleutelscènes die je na het zien van de film bij zullen blijven. Ook dat was heel anders als je bijvoorbeeld kijkt naar de meesterlijke openingsscène van Sin City waarin een onbekende man verliefd lijkt op een onbekende vrouw. Na de dramatische ontwikkeling zwenkt de camera weg en velen zullen zich deze scène nog wel voor de geest kunnen halen. Deze opvolger beklijft niet en dat wordt mede veroorzaakt doordat enkele verhaallijnen de middelmaat niet weten te ontstijgen. Het wraak segment met Nancy, nota bene de enige verhaallijn die refereert aan het origineel, valt door de mand. Daartegenover staat wel een zeer puik relaas over sjacheraar Johnny en senator Roark maar de mindere segmenten doen serieus afbreuk aan het geheel.

Hoewel diverse verhaallijnen ditmaal echt minder zijn terwijl de stijl niet meer als vernieuwend kan worden gezien, is deze opvolger nog wel de moeite waard. Het heerlijke film noir-achtige sfeertje is nadrukkelijk aanwezig, de kenmerkende voice over treft wederom doel en de film kent genoeg geweld om actieliefhebbers tevreden te stellen. Het pleit tevens voor de makers dat het favoriete personage Marv een grotere rol heeft gekregen en visueel is Sin City 2 imponerend. Ik heb de 3D versie van de film niet gezien maar ik kan me voorstellen dat deze techniek in een productie als deze volledig tot zijn recht zal komen. De hoop op een derde deel kan men voorlopig wel vergeten want met een openingsweekend van slechts $ 6 miljoen betekent dit wel dat we hier van doen hebben met een regelrechte flop.

Voor Sin City 2 konden Rodriguez en Miller net als in het origineel een beroep doen op een scala van bekende acteurs. Sommigen hiervan komen er qua speelminuten heel erg bekaaid vanaf (Lady Gaga) terwijl anderen weinig weten te imponeren vanwege het bronmateriaal waar niet meer uit te halen viel. Diegenen die zich in positieve zin laten gelden zijn zonder meer Eva Green, Joseph Gordon-Levitt en Powers Boothe. Vooral de twee mannelijke acteurs vormen het ware hart van het verhaal en beiden zijn uitstekend op dreef. Gordon-Levitt als de sjacheraar met een te grote mond en Boothe schmiert er heerlijk op los als de machtsbeluste Roark. Eva Green is de dame waar de titel aan refereert en met een handvol erotisch getinte scènes komt ze een heel eind. Mickey Rourke gaat op herhaling als Marv en doet dat gewoon goed maar van een saaie en risicoloze Josh Brolin had ik meer verwacht.

Rating:
6.9 / 10

The Goonies

GooniesJaar: 1985
Regie: Richard Donner
Cast: Sean Astin, Josh Brolin, Jeff Cohen, Corey Feldman, Kerri Green, Martha Plimpton, Jonathan Ke Quan, John Matuszak, Robert Davi, Joe Pantoliano, Anne Ramsey

Het verhaal:
De Goonies, een stel jonge tieners, vinden de plattegrond van de piraat Eénoog Willy en ze gaan meteen op jacht. Deze plattegrond leidt namelijk naar een schat. Al snel komen ze in een kilometerslang gangenstelsel terecht en beleven de gekste avonturen. Een Spaans galjoen en de gemene familie Fratelli zijn maar een paar voorbeelden van de dingen die ze tegenkomen.

Het oordeel:
Als regisseur had Richard Donner al de nodige successen achter zijn naam staan met toonaangevende titels als The Omen (1976), Superman (1978) en in mindere mate met Ladyhawke (1985). Zijn diversiteit aan genres werd nogmaals onderstreept met The Goonies.

Met al het talent dat achter de camera’s aanwezig was lijkt het ons 30 jaar na dato niets minder dan logisch dat The Goonies als een klassieker mag worden beschouwd. Niemand minder dan Steven Spielberg (Schindler’s List, E.T.) en Chris Columbus (Gremlins 1 + 2) schreven het scenario, in Nick McLean (Staying Alive, Mac and Me) vond men de geschikte cameraman terwijl o.a. Harvey Bernhard (The Omen, The Lost Boys), Kathleen Kennedy (Back to the Future, Jurassic Park) en Frank Marshall (Indiana Jones, The Sixth Sense) tekenden voor de productie.

Een jaar voordat The Goonies in productie ging waren Steven Spielberg en zijn kompanen druk bezig met Indiana Jones and the Temple of Doom en dat is af te zien aan het resultaat van deze cult classic. Vele set pieces lijken zo van de set van die andere klassieker te zijn gehaald maar dat maakt de kijkervaring er niet minder door. Het grootste verschil zit hem natuurlijk in de doelgroep want The Goonies is duidelijk gemaakt voor een jeugdiger publiek. Wel moet daarbij vermeld worden dat de film niet bestemd is voor de allerkleinsten want een geveinsde zelfmoord, doodshoofden, enge schurken en tamelijk spannende momenten zijn niet de ingrediënten waar de kleinste kijkers aan bloot willen stellen.

Het verhaal zelf is niet bijster origineel en de zoektocht naar de schat van Eénoog Willy is tamelijk simplistisch van opzet. Toch weten de gebeurtenissen je wel te ontroeren en dat is voornamelijk de verdienste van het eerste half uur waarin we veel achtergrondinformatie krijgen van de bevriende tieners en in wat voor penibele situatie zij zich met hun ouders bevinden. Vanaf het moment dat ze het restaurant van de dommige Fratelli’s binnenstappen vormt het geheel een aaneenschakeling van spannende gebeurtenissen waarin The Goonies het ene na het andere gevaar dienen te trotseren. Deze boobytraps zijn leuk bedacht maar nog beter uitgevoerd waarbij moet worden gezegd dat de special effects zelfs 30 jaar na dato nog weten te overtuigen. Van een dreigende constructie met een kanonskogel tot een waterglijbaan en van nauwe ruimtes tot verzakkende vloeren. The Goonies is een lust voor het oog en oor.

Eén van de grootste krachten van The Goonies is dat vrijwel alles heel herkenbaar is. De manier waarop het slaperige stadje wordt gefilmd spreekt tot de verbeelding, de muziek van Cyndi Lauper werkt aanstekelijk en de aankleding van de personages versterken het zo typische jaren ’80 gevoel. Nog belangrijker is dat de (jeugdige) kijker zich zeer gemakkelijk zou kunnen identificeren met de uiteenlopende personages. Of het nu goed over de vroegwijze Mikey, de bangerik Chunck, grote broer Brand of de brutaal uitgevallen Mouth. Iedere kijker zal zich minimaal in één personage kunnen verplaatsen. Het beste compliment wat je Spielberg en Columbus zou kunnen maken want pas na enkele kijkbeurten valt op met hoeveel oog voor detail de personages zijn uitgewerkt.

Dezelfde personages worden stuk voor stuk goed neergezet door de jeugdige maar zeer getalenteerde cast. Sean Astin doet het meer dan uitstekend als de betweterige Mikey met een sterke hang naar drama. Josh Brolin is helemaal geloofwaardig als de stoere Brand maar de personages die je het meeste bij zullen blijven zijn die van chubby Chunk (een onnavolgbare Jeff Cohen), uitvinder Data (iets wisselvallige Jonathan Ke Quan) en grapjas Mouth (Corey Feldman) die op zijn best is met zijn Spaanse vertalingen. De vrouwelijke rollen worden ingevuld door jaren ’80 icoon Kerri Green en Martha Plimpton. Hun rollen zijn niet slecht gespeeld maar de aandacht gaat duidelijk uit naar de ‘echte’ Goonies.

De criminele familie Fratelli is een bont gezelschap waarin twee acteurs niet bijster lang na het verschijnen van de film zijn overleden. Anne Ramsey overleed in 1988 op 58-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker maar de schok was ook groot toen bekend werd dat John Matuszak een jaar later wegens hartfalen overleed op slechts 38-jarige leeftijd. Beiden hebben wel hun eigen unieke stempels op The Goonies weten te drukken. Ramsey als mama Fratelli waarbij je makkelijk zou kunnen denken dat dit personage door een man vertolkt werd. Matuszak schittert als de goedhartige Sloth en hij heeft gelukkig niet voor niets iedere dag 5 uur lang doorgebracht in de makeup stoel. De overige Fratelli’s worden neergezet door het heerlijke kibbelende en zingende duo Robert Davi en Joe Pantoliano.

Rating:
8.8 / 10