Ja, Ik Wil!

Ja ik WilJaar: 2015
Regie: Kees van Nieuwkerk
Cast: Elise Schaap, Martijn Lakemeier, Thijs Römer, Loes Haverkort, Jeroen Spitzenberger, Yvon Jaspers, Manuel Broekman

Het verhaal:
Roos is een aantrekkelijke en succesvolle vrouw van begin dertig. Steeds als ze begint te dromen van een huwelijk, wordt ze gedumpt. En dan wordt ze ook nog eens uitgenodigd op de bruiloften van haar exen en haar beste vriend. Om zichzelf niet te laten kennen, neemt ze haar jongere stagiair Daan mee naar alle ceremonies. Ze raakt veelvuldig verzeild in gênante situaties en valt prompt als een blok voor de charmes van een arts… Lees verder

Advertenties

Valentino

ValentinoJaar: 2013
Regie: Remy van Heugten
Cast: Najib Amhali, Elise Schaap, Derek de Lint, Johnny de Mol, Yolanthe Cabau

Het verhaal:
Valentino (39) is een succesvolle Italiaanse Maserati-verkoper en heeft een relatie met Monique, de dochter van zijn baas. Hij staat op het punt promotie te maken en met zijn grote liefde te trouwen. Maar Valentino heeft één probleem; hij is namelijk geen Italiaan! Als zijn vader een hartaanval krijgt, doet hij een emotioneel beroep op zijn zoon. Valentino stemt in, maar al snel dreigt zijn promotie tot directeur hierdoor volledig in het water te vallen. En erger nog; door alle smoezen begint Monique te twijfelen aan zijn liefde. Om de vrouw van zijn dromen te behouden, zal Valentino zijn Italiaanse masker af moeten zetten. Lees verder

De Masters

De MastersJaar: 2015
Regie: Ruud Schuurman
Cast: Mimoun Oaissa, Ruben van der Meer, Willie Wartaal, Guido Pollemans, Elise Schaap, Negativ, Lies Visschedijk

Het verhaal:
De Masters vertelt over twee mannen die op zoek gaan naar de jeugdvrienden waarmee ze ooit de rapgroep De Masters vormden. Succes bleef uit en inmiddels zijn ze allemaal verzand in een burgerlijk bestaan. Ze besluiten desondanks nog één allerlaatste gooi naar de grote roem te doen.

Het oordeel:
Ruud Schuurman hield zich voorheen bezig met het regisseren van afleveringen voor uiteenlopende TV-series als Westenwind, Verliefd op Ibiza en Rechercheur Ria. In 2014 mocht hij zijn regiedebuut maken met het tenenkrommende De Club van Sinterklaas & Het Pratende Paard.

Vier op leeftijd verkerende volwassenen die na jaren nog steeds dromen van (onmogelijk) succes en nog één keer bij elkaar komen om dit doel na te streven. Heel creatief is het niet en De Masters zal hiervoor zeker geen originaliteitsprijs in de wacht gaan slepen. Het uitgangspunt is herkenbaar en we hebben het veel vaker (en helaas ook beter) voorbij zien komen. Dat betekent niet dat De Masters uitgedraaid is op een zeperd. De film leunt zwaar op de chemie tussen de vier hoofdrolspelers die er zichtbaar veel plezier in hebben. Dit kent ook zijn uitwerking op het bioscooppubliek want het samenspel werkt aanstekelijk.

Dat het pad naar de gewenste roem erg voorspelbaar verloopt is een gegeven waar op zich makkelijk overheen te stappen is. Het draait voornamelijk om de personages die weliswaar vreselijk stereotyp zijn maar wel de lach aan hun kont hebben hangen. Wel is het opmerkelijk dat in het geval van Lloyd de consistentie ver te zoeken is. Waar de vlotgebekte pizzakoerier aanvankelijk in alles een vorm van racisme ziet (zelfs de witte strepen op de snelwegen zorgen voor frustratie) staat hij een uur later wel te rappen in een volledige witte outfit. Toch zijn het stuk voor stuk leuke personages die soms ronduit verwerpelijke acties uitvoeren maar altijd likeable blijven.

Humoristisch is De Masters zeker en er valt genoeg te lachen. Wel net zo fijn voor een comedy al ontstaat wel het gevoel dat de humor wel wat scherper had gemogen. Erg sterk zijn de momenten waarin Donny onder de duim zit bij zijn vrouw (erg leuke rol van Lies Visschedijk) en de uiteindelijke manier waarop De Masters proberen met hun clip op TV te komen. Dat de film uiteindelijk toch te licht wordt bevonden en af zakt naar de middelmaat is te wijten aan de serieuze problemen waar vooral Aziz en Marco mee kampen. Een onverantwoorde vader en een sjacheraar die zijn moeder’s AOW verduisterd zijn al geen zaken om grappen over te maken maar in het tweede bedrijf worden de consequenties hiervan wel heel erg breed uitgemeten en is de feelgood comedy veel te zwaar van toon. In de laatste 10 minuten herpakt de film zich nog wel maar het spoelt de vervelende nasmaak van het voorgaande niet weg.

Al tijdens de opnamen van Shouf Shouf Habibi! (2004) liep hoofdrolspeler Mimoun Oaissa al met het idee rond wat uiteindelijk heeft geresulteerd in De Masters. Hij draagt zelf de film en met zijn vlotgebekte ADHD personage doet hij dit met volle overtuiging. Weinig op aan te merken dus en hetzelfde kan worden gesteld van Ruben van der Meer die zich van een geheel andere kant laat zien als lambal Marco. Minder prominent aanwezig zijn Willie Wartaal en Guido Pollemans waarbij met name laatstgenoemde zich prima in de kijker speelt als de nerderige Donny.

Rating:
6.3 / 10