San Andreas

San AndreasJaar: 2015
Regie: Brad Peyton
Cast: Dwayne Johnson, Carla Gugino, Alexandra Daddario, Paul Giamatti, Hugo Johnstone-Burt, Art Parkinson, Ioan Gruffudd

Het verhaal:
De beruchte San Andreasbreuk maakt zijn gevreesde reputatie waar. Californië wordt getroffen door een allesverwoestende aardbeving. Een SAR-helikopterpiloot (Dwayne Johnson) en zijn van hem vervreemde vrouw reizen van Los Angeles naar San Francisco, om hun enige dochter te redden. Hun gevaarlijke reis naar het noorden is slechts het begin.

Het oordeel:
Met het geflopte Cats & Dogs: The Revenge of Kitty Galore (2010) maakte Brad Peyton zijn regiedebuut dat opgevolgd werd door het redelijke Journey 2: The Mysterious Island (2012). De samenwerking met hoofdrolspeler Dwayne Johnson moet goed bevallen zijn want ze slaan ditmaal hun handen ineen voor de rampenfilm San Andreas dat overigens niets te maken heeft met de gelijknamige game uit de GTA serie.

Ik heb het al vaak gezegd en ik zal het nog minstens net zo vaak gaan herhalen. Het is tegenwoordig verdomd moeilijk voor filmmakers om verrassend voor de dag te komen. Neem het subgenre rampenfilm en denk aan alle mogelijke clichés; een spannende openingsscène waarin de held zijn kunsten laat zien, de beroerde privésituatie van diezelfde held, de nieuwe vriend des huizes die niet zo aardig blijkt te zijn, de voorspellende wetenschapper waar niemand naar luistert, iconische bouwwerken die met de grond gelijk worden gemaakt en in het geval van Amerikaanse films mag natuurlijk de nationale vlag niet ontbreken.

Neem de scorekaart erbij en binnen een mum van tijd kun je bovenstaande clichés afvinken. De vraag waarmee ik vervolgens mee worstel is of dat dit een goed of slecht iets is. Moeten de makers aangerekend worden dat ze geen risico’s hebben genomen om vernieuwing aan de dag te brengen of moet ik juist de loftrompet steken omdat San Andreas exact dat brengt wat je ervan mag verwachten? Twijfel alom maar wat wel vaststaat is dat het resultaat zeker gezien mag worden. Visueel is San Andreas overweldigend en het blijft een genot om te zien hoe tot de verbeelding sprekende gebouwen worden vernietigd door het natuurgeweld. Met meerdere aardbevingen en zelfs een tsunami bezit de film talrijke actiescènes die erg mooi zijn gefilmd al laat men hier en daar wel een steekje vallen doordat sommige shots er erg nep uit zien.

Het is dan ook de tweede akte waar de film het van moet hebben en met name de laatste 45 minuten vormen een aaneenschakeling van heerlijk geserveerde rampspoed dat zich nog het beste lijkt te vergelijken met het werk van Roland Emmerich. Hier steekt het begin wat bleekjes bij af wanneer men de verplichte en langdradige introductie op de kijker afvuurt in een poging om binding te krijgen met de personages. Dit aspect is veel minder goed uitgewerkt vanwege de voorspelbaarheid en stereotype personages. Het is allemaal zo voorspelbaar zoals de manier waarop de vervreemde ouders naar elkaar toe groeien en de nieuwe lover die natuurlijk voor geen meter blijkt te deugen. Al met al heeft San Andreas de diepgang van een plas water maar brengt het wel hetgeen wat je ervan mag verwachten; prachtig gefilmde rampen, spannende momenten en een torenhoge bodycount. En dat doen de makers gewoon erg goed.

Dwayne Johnson lijkt tegenwoordig garant te staan voor een box office hit en het is te begrijpen waarom. Als Ray acteert hij nog eens niet bijster goed maar zijn straffe oneliners en natuurlijke charisma doen hun werk. Hier komt Johnson keer op keer mee weg en in San Andreas is dat niet anders. Carla Gugino vervult naar behoren de rol van wanhopige ex-vrouw en daar valt weinig op aan te merken. Wel fijn is de casting van Alexandra Daddario die veel uiterlijke gelijkenissen vertoont met Gugino en waardoor dit aspect heel goed uit de verf komt. Daddario doet het niet onaardig maar ze speelt met gemak haar tegenspelers Hugo Johnstone-Burt en Art Parkinson van het scherm. In een bijrol zien we Paul Giamatti het aardig doen als professor die ons de achtergronden van de rampen duidelijk maakt.

Rating:
7.2 / 10

Advertenties

Furious 7

Furious 7Jaar: 2015
Regie: James Wan
Cast: Vin Diesel, Paul Walker, Jason Statham, Michelle Rodriguez, Jordana Brewster, Tyrese Gibson, Ludacris, Dwayne Johnson, Kurt Russell, Nathalie Emmanuel, Tony Jaa, Djimon Hounsou

Het verhaal:
Nu Owen Shaw is uitgeschakeld door Dominic Toretto en zijn crew, is Shaw’s broer Deckard Shaw uit op wraak. Na de dood van Han, is ook Dominic uit op wraak. Samen met zijn crew en “Mr. Nobody” gaan ze op zoek naar een hackprogramma genaamd ‘God’s Eye’, om zo achter Deckard’s locatie te kunnen komen en hem uit te schakelen.

Het oordeel:
Justin Lin was als regisseur verantwoordelijk voor alle Fast and Furious sequels vanaf Tokyo Drift (2006). Op eigen verzoek keerde hij niet terug voor Furious 7 omdat Universal veel vaart achter de productie van dit zevende deel wilde zetten. Lin trok zich terug omdat hij van mening was dat dit ten koste zou kunnen gaan van het niveau. De vervanger luistert naar de naam James Wan die eerder furore maakte met de horrorfilms Saw (2004), Insidious (2010) en The Conjuring (2013).

The Fast and the Furious films vormen één van de meest opzienbarende franchises in de recente filmgeschiedenis en die eer dankt men voornamelijk aan het vijfde deel waarmee de reeks zich opnieuw uitgevonden heeft. Waar het origineel in 2001 een geweldige indruk achter liet werd dit succes uitgebuit met het barslechte 2 Fast 2 Furious (2003) en het iets betere Tokyo Drift (2006). Voor het vierde deel, Fast & Furious (2009) kwam de gehele cast terug maar resulteerde dit niet in de film waar de fans op hoopte. In Fast Five (2011) leek het erop dat men het straatracen liet voor wat het was en schakelde de makers naar een soort Ocean’s Eleven-achtige film en dat leverde in mijn optiek de beste film uit de reeks op. Twee jaar later werd de stijl doorgezet met Furious 6 maar sloeg de actie qua geloofwaardigheid teveel door.

Wie moeite had met de overdreven actie in deel zes (ik noem een sprong vanaf een snelweg, het neerhalen van een vliegtuig) zal met open mond naar Furious 7 kijken want de actie in deze film is nog bombastischer en meer ongeloofwaardig dan alle voorgaande films bij elkaar opgeteld. Een auto die van wolkenkrabber naar wolkenkrabber springt, een personage die op de grond stampt waarna een getorperteerde parkeergarage in elkaar stort, gips om een arm dat gebroken wordt door de armspieren aan te spannen. Het zit er allemaal in en zelfs meer. Met een auto de afgrond in rijden of het botsen van twee bolides die op volle snelheid zijn resulteert in niet veel meer dan enkele schrammetjes.

En hierin schuilt voor mij het probleem van Furious 7 dat ervoor zorgt dat ik niet op het puntje van mijn stoel zit. De actie is zo belachelijk grotesk dat je vaker het gevoel hebt dat je naar enkele superhelden zit te kijken die simpelweg niet dood kunnen. Natuurlijk ging ik niet naar de bios met de verwachting getrakteerd te worden op een karakterstudie maar veel scènes zijn echt teveel van het goede. Hetzelfde kan worden gezegd over het flinterdun verhaallijntje waarin de schurk op onze helden jaagt en waarin de ene na de andere exotische locatie wordt bezocht. Meer dan een film over autoraces lijkt Furious 7 op een mix van James Bond, Mission: Impossible en Ocean’s Eleven.

Bovenstaande punten van kritiek lijken erger dan dat ze zijn want onder de streep levert de film wel hetgeen wat je ervan zou mogen verwachten; pretentieloos vermaak met een knipoog. De overdreven actiescènes mogen bekritiseerd worden maar ze zijn wel heel spectaculair in beeld gebracht. Camerawerk en editing zijn op het scherpst van de snede terwijl de pompende soundtrack de juiste omlijsting verzorgd. In dat opzicht behoort Furious 7 op het gebied van actie tot één van de betere films van de laatste tijd. Het weegt zelfs zo zwaar dat de volstrekt belachelijke feiten (Mia is zwanger en verwacht over 9 maanden een kindje maar weet nu al het geslacht) voor lief worden genomen. Ook qua humor kent Furious 7 haar sterke momenten en in zijn totaliteit heb je alle redenen om hiervoor een bezoekje te brengen aan een IMAX theater.

Furious 7 zal voornamelijk herinnerd gaan worden als de laatste film van hoofdrolspeler Paul Walker die in 2013 op tragische wijze is verongelukt. Op het moment van het ongeluk was Walker halverwege zijn opnamen maar aangezien we zijn personage Brian ditmaal veel minder vaak in beeld zien dan in vorige delen vermoed ik dat het script drastisch herschreven is in plaats van dat er wat aanpassingen zijn gedaan. Om de film af te maken is er gebruik gemaakt van CGI en fungeerden Paul’s broers als stand-ins. De makers zijn er in geslaagd om deze risicovolle aanpak in goede banen te leiden al is het op sommige momenten wel duidelijk dat er geen close-ups (actiescène met Tony Jaa) zijn en dat men opzichtig het gezicht wil verbergen (strandscène). Het afscheid van het personage Brian aan het eind van de film is mooi, oprecht en zal velen weten te ontroeren.

Het houterige acteerwerk wat we in de eerdere delen zagen dient zich tevens weer aan in deze film en hierin loopt Vin Diesel met zijn monotone oneliners voorop. Sowieso grossiert Furious 7 in foute oneliners maar uit de mond van Diesel klinkt het niet dreigend genoeg. Een belangrijk verschil tov eerdere films is dat men in Jason Statham wel eindelijk een leuke badguy hebben gevonden. De premise van zijn personage wordt niet helemaal waar gemaakt maar Statham zet een hele verdienstelijke rol weg. Spijtig is wel dat we Dwayne Johnson niet vaak te zien krijgen en dat vind ik een groot gemis. Verder mogen Ludacris maar vooral Tyrese Gibson de komische noot verzorgen en vormt Nathalie Emmanuel als onwaarschijnlijke hacker een frisse toevoeging. Relatief kort maar krachtig is de rol van acteerveteraan Kurt Russell als Mr. Nobody van wie we in het onvermijdelijke achtste deel meer gaan zien.

Rating:
6.8 / 10

Empire State

Empire StateJaar: 2013
Regie: Dito Montiel
Cast: Liam Hemsworth, Michael Angarano, Dwayne Johnson, Emma Roberts, Paul Ben-Victor, Jerry Ferrara, Nikki Reed e.a.

Het verhaal:
In 1982 probeert een jonge immigrant zich staande te houden in New York. Samen met zijn jeugdvriend Eddie Argitakos (Liam Hemsworth) besluit hij wat op dat moment de grootste overval uit de Amerikaanse historie is te plegen. Ze stelen meer dan 15 miljoen dollar uit een geldtransportwagen van het bedrijf waar hij werkt als bewaker. Een rechercheur van de New Yorkse politie (Dwayne Johnson) zit hen echter op de hielen. Lees verder