Chef’s Table: Seizoen 2

Chef1Jaar: 2016 Regie: David Gelb, Clay Jeter, Brian McGinn, Andrew Fried

Het verhaal:
In zes documentaires volgen we evenzoveel gerenommeerde chef koks die een kijkje bieden in hun carrières, de privélevens, de gerechten en de algemene kijk op het leven.

Het oordeel:
Vorig jaar werd ik overdonderd door het waanzinnig hoge niveau dat het eerste seizoen van Chef’s Table etaleerde en die zesdelige reeks smaakte naar ehhh… meer. Gisteren verscheen het langverwachte tweede seizoen en het beste nieuws waar we naar uit kunnen kijken is dat er nog mimimaal twee reeksen zullen volgen.

Diegenen die bekend zijn met het vorige seizoen weten aan de start van deze tweede reeks exact wat ze mogen verwachten. Aan een opzet die volledig gelijk is aan wat we al hebben gezien worden opnieuw zes topkoks geportretteerd. Hun vaak briljante gerechten worden met bombastische muziek en slow motion beelden geserveerd. Opnieuw is het opvallend dat alle chefs bijzonder welbespraakt zijn, dat ze een goed verhaal te vertellen hebben en wederom zat ik hierdoor aan de kijkbuis gekluisterd.

chefs collage.jpg

Het is weliswaar meer van hetzelfde maar in het geval van Chef’s Table betekent dit geen achteruitgang. Het is een kwestie van persoonlijke smaak misschien dat een enkel verhaal me niet weet te raken (Dominique Crenn die het verlies van haar vader verwerkt) maar dat is slechts een opvallend kleine smet op een verder perfect blazoen. Een grote plus ten opzichte van de eerste reeks is dat er meer diversiteit in terug te vinden is. In het eerste seizoen werden bijvoorbeeld wel bijna alle continenten aangedaan maar ditmaal begeven we ons ook in Mexico, Slovenië en Thailand; landen waar de fine dining experience ver te zoeken lijkt.

De meest veelgehoorde kritiek over deze show is dat het enkel foodporn voor culinaire fijnproevers is maar daarmee doe je Chef’s Table tekort. Dit is geen serie over louter (experimentele) kookkunsten. Juist in combinatie met de persoonlijke verhalen die inspireren, ontroeren en aanzetten tot creativiteit maakt de show zo legendarisch goed. Het portret van Alinea’s Grant Achatz wist mij behoorlijk te raken maar net zo goed heb ik genoten van de Indiër die in Thailand een restaurant heeft en de manier waarop Pujol’s Enrique Olvera dagelijks aan zijn mole werkt. Chef’s Table is een aaneenschakeling van vrijwel alleen maar hoogtepunten. Wederom niet te missen!

90

7 gedachtes over “Chef’s Table: Seizoen 2

    • Naar De Film 28 mei 2016 / 13:13

      Het was een redelijk korte nacht inderdaad maar heb wel spijt dat ik dit seizoen niet geproportioneerd tot me heb genomen.

      Like

      • Nostra 29 mei 2016 / 00:04

        Aangezien dit over eten gaat is de term binge watchen in dit geval compleet toepasselijk!

        Like

  1. Ingeborg Bertens 28 mei 2016 / 12:42

    Heb er ook maar 2 gezien.
    Vond de 1e kunstwerken, maar de 2e sprak me zowel als persoon en gerechten meer aan….
    Heb hier in huis ook zo n Picasso, heh mop? 😉

    Liked by 1 persoon

  2. De Protagonisten 31 mei 2016 / 20:38

    Ben inmiddels wel heel erg benieuwd naar deze series. Het water loopt me al in de mond, puur en alleen om het feit dat ik de recensie lees 🙂

    Like

  3. Ingeborg Bertens 31 mei 2016 / 21:40

    De docu: “Hoe werkt je smaak” is ook erg interessant…
    Iedereen kent de vier basissmaken: zoet, zout, bitter en zuur. Daarnaast ook nog een 5e 😉
    Leuk om te kijken 😊

    Like

Laat een reactie achter op De Protagonisten Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s