Road House

Road HouseJaar: 1989
Regie: Rowdy Herrington
Cast: Patrick Swayze, Kelly Lynch, Sam Elliott, Ben Gazzara, Marshall R. Teague

Het verhaal:
Dalton is een cooler in de bar Double Deuce, waar hij de uitsmijters leiding geeft. Zijn baantje wordt echter steeds ruiger. Zijn pogingen om de zaken weer recht te zetten zorgen er voor dat hij in conflict komt met Brad Wesley, de rijke ‘bully’ van de stad.

Het oordeel:
De liefde voor de film heb ik eigenlijk nooit echt met de paplepel ingegoten gekregen aangezien mijn ouders helemaal geen filmliefhebbers waren. Ze keken slechts sporadisch een film maar als mijn moeder dan eens een film keek dan was het vaak een titel met Patrick Swayze. Aldoende heb ik Dirty Dancing (1987) erg vaak voorbij zien komen maar Road House was een goede tweede. Aangezien mijn vrouw op haar beurt erg gecharmeerd is van (de looks van) Sam Elliott waagde ik me opnieuw aan deze cult classic.

Iedereen heeft wel een zwak voor een bepaalde film die eigenlijk de middelmaat nauwelijks ontstijgt. Noem het jeugdsentiment maar Road House is voor mij een schoolvoorbeeld van dit soort type film. Een film waar heel veel zaken op aan te merken zijn maar die op de één of andere manier (echt) goed werkt. Road House valt eigenlijk nog het beste te omschrijven als een extended episode van The A-Team inclusief knokpartijen, explosies en zelfs een auto die in volle vaart over de kop gaat.

Temidden van dit alles staat Patrick Swayze die als de kalme en observerende Dalton leiding geeft aan team van uitsmijters in een verdorven bar. Indertijd waarschijnlijk om te breken met zijn bravo imago die Swayze had opgebouwd met Dirty Dancing maar hij komt er wel mee weg. Zijn vechtkunsten zien er goed uit en hij vertolkt de rol van Dalton met een bepaalde coolheid. Swayze wordt echter wel overklast door Sam Elliott die een extra dimensie aan coolheid toevoegt vanaf het moment dat hij zijn intrede doet.

Het verhaal zelf zou waarschijnlijk op een bierviltje passen want dat is behoorlijk minimaal. Dalton kruist het pad van crimineel Brad en krijgt het regelmatig aan de stok met diens bende terwijl de cooler zelf iedere avond verwikkeld is in de onuitputtelijke bargevechten. Tussendoor is er nog een romance met een dokter die de toepasselijke naam Doc heeft gekregen en zij is weer de ex van de veel oudere Brad. Een gegeven dat totaal ongeloofwaardig is maar dat is niet het enige wat onrealistisch over komt.

In essentie is Road House een fijne rechttoe rechtaan film waarin van gevecht naar gevecht wordt gehopt. Op zich niets mis mee want deze vuistgevechten zijn prima gechoreografeerd. De white trash personages en de fijne muziek van Jeff Healey maken het beeld compleet. Een film waarin het acteerwerk van de ondersteunende cast niet al te best is, de dialogen soms de tenen doen krommen maar waar de vaart er goed in zit. Zin in een ’80’s revival? Dan is Road House jouw ding.

75

Advertenties

4 reacties op ‘Road House

  1. Ingeborg Bertens 15 mei 2016 / 08:56

    Blijft een heerlijke film.
    Knokken in de kroeg en lekkere muziek van
    Jeff Healey. love it 😊
    Swayze was zeker een acteur die mijn sympathie altijd heeft gehad, maar Elliot is altijd de 1e naam die boven komt bij deze film ondanks dat ie pas laat en kort te zien is.
    Lang haar heh? 😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s