Yo, también

Yo TambienJaar: 2009
Regie: Antonio Naharro, Álvaro Pastor
Cast: Lola Dueñas, Pablo Pineda

Het verhaal:
De 34-jarige Daniel uit Sevilla is de eerste Europese man met het syndroom van Down met een universitair diploma. Als Daniel een nieuwe baan krijgt, ontmoet hij de vrijgevochten collega Laura. Hun vriendschap trekt de aandacht van vrienden en familie, die het problematisch vinden als Daniel verliefd wordt op Laura.
Het oordeel:
Het fijne aan de vele filmblogs die ons kikkerlandje rijk is, is dat je hierin veel diversiteit tegen komt. Diversiteit die tegelijkertijd veel filmtips oplevert waar je doorgaans overheen zou kijken. De Protagonisten leggen hun focus op arthouse en in hun overzicht met de Beste Spaanse Films stuitte ik onlangs op Yo, También die ik nog nooit had gezien. Tijd om daar eens verandering in te brengen.

Wie een jongeman met het syndroom van Down de hoofdrol laat spelen in zijn / haar film, moet van goede huize komen om niet te vervallen in plat vermaak waarbij alle vooroordelen de revue passeren. Eigenlijk is het van meet af aan duidelijk dat het schrijvers- en regisseursduo Naharro en Pastor veel meer in huis heeft en hun hoofdpersonage zien als een, en dat klinkt heel gek, volwaardig mens die net zo veel recht heeft op verliefde gevoelens als jij en ik.

Daniel, de persoon in kwestie, is zich heel erg bewust van zijn eigen aandoening maar weet hier een geheel eigen draai aan te geven. Gewapend met zijn universitaire graad (wat de vertolker Pablo Pineda in het echt ook heeft), veel zelfspot, doortastendheid en grondige analyses is Daniel iemand voor wie je direct gaat juichen. Hij sluit vriendschap met de charmante Laura die haar leven zelf niet helemaal op orde heeft en haar toevlucht zoekt in drank, sigaretten en veel wisselende bedpartners. Beide personages worden erg sterk ingevuld door de hoofdrolspelers waarbij Lola Dueñas een onvergetelijke prestatie weg zet.

Waar Daniel en Laura na een ongemakkelijke kennismaking vrij snel bevriend raken levert dit in hun directe leefomgeving afkeurende blikken op. Daniel vooral van zijn ouders en ook de collega’s van het tweetal doet een aardige duit in het zakje. Voor driekwart verloopt het verhaal redelijk voorspelbaar maar de meer dan realistische finale is er ééntje die zowel verrast als ontroerd. Hetzelfde geldt overigens voor een aantal scènes die schitteren door hun eenvoud zoals bijvoorbeeld het moment dat Daniel en Laura oud & nieuw vieren en elkaar doordringend aan blijven kijken.

De visuele stijl mag niet onbenoemd blijven aangezien de documentaire-achtige stijl van filmen niet helemaal bij een verhaal als dit past. Zeker ook omdat er een soort van kleurenfilter moet zijn gebruikt die de beelden behoorlijk donker maken. In ieder geval is Yo, también een film die verschillende emoties bij je op weet te roepen maar die ook, terecht, vragen durft te stellen. Dat noem ik een missie geslaagd.

80

Advertenties

4 reacties op ‘Yo, también

  1. De Protagonisten 8 mei 2016 / 09:52

    Goed om te zien dat de film je is bevallen 🙂 Ik sluit mij aan bij je beoordeling. Mooie recensie!

    Like

  2. De Protagonisten 8 mei 2016 / 09:53

    Goed om te zien dat de film je is bevallen 🙂 Ik sluit mij aan bij je beoordeling. Mooie recensie! En dank voor de link.

    Like

  3. Nostra 11 mei 2016 / 08:18

    Heb deze zelf nog niet gezien, maar die score maakt me wel nieuwsgierig.

    Like

  4. Gwen 12 mei 2016 / 21:18

    Ik heb de film ook nog niet gezien, maar het verhaal spreekt me wel aan.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s