Timbuktu

TimbuktuJaar: 2014
Regie: Abderrahmane Sissako
Cast: Abel Jafri, Hichem Yacoubi, Toulou Kiki

Het verhaal:
Van de een op de andere dag wemelen de straten in het Malinese Timboektoe van gewapende mannen met bedekte gezichten en lange gewaden. Met behulp van megafoons leggen ze de bevolking nieuwe leefregels op. Het zijn jihadisten die het bewind in de streek hebben overgenomen. Voetbal, roken en muziek zijn verboden, kledingvoorschriften worden ingevoerd en lijfstraffen toegepast volgens de regels van de sharia. Ook veebezitter Kidane en zijn gezin, die ver buiten de stad leven, ontkomen niet aan de invloedssfeer van de jihadisten.
Het oordeel:
Deze Frans-Mauritaanse productie zag de Oscar voor Beste Niet Engelstalige Film naar de Poolse inzending Ida (2013) gaan maar rond Tumbuktu hing toch een sterke buzz. Tijd voor Naar De Film om de proef op de som te nemen.

 Het vredige en rustige Malinese Timboektoe wordt in de eerste minuten van de film al geconfronteerd met het arriveren van een aantal jihadisten. Op motoren, met wapperende vlaggen, geladen wapens en een megafoon om de nieuwe leefregels op te dringen aan de bevolking. Wie zich niet aan de regels houdt krijgt onherroepelijk te maken met de ijzeren wetten van de sharia en de kansen liggen voor het oprapen om op filmisch gebied flink uit te halen naar de jihadisten.

Timbuktu is echter geen film die voor de makkelijke weg gaat maar meer de controverse wil opzoeken door ook jihadisten een soort van menselijk gezicht te geven. Net als bij de overrompelende bevolking zijn het ook de bezetters die in eerste instantie de kat uit de boom kijken. Een situatie met een haperende walktie talkie en met spraakverwarring heeft iets ironisch en je zou kunnen stellen dat hun eigen regels belachelijk worden gemaakt wanneer de strijders zelf wel mogen roken en over, nota bene, westers voetbal mogen praten.

Met de komst van de bezetters zit de dreiging er vanaf het begin goed in en alhoewel gruweldaden blijven lang achterwege maar wanneer het zich aandient is Timbuktu kwalitatief minder sterk. Vooral het laatste half uur is de boodschap prominent aanwezig en lijkt het hierdoor meer op andere films die dit beladen onderwerp behandelen. Tot die tijd is het nog wel genieten van schitterend camerawerk waarbij de voetbalwedstrijd tussen jongeren zonder bal als hoogtepunt kan worden beschouwd.

Veel minder goed uit de verf komt de beoogde mozaïekvertelling waarin teveel personages de revue passeren en hierdoor de diepgang van een plas water hebben. Informatie over de vele karakters is er maar mondjesmaat waardoor je nooit echt mee kunt leven met de plaatselijke bevolking. Het nomadengezin waar het verhaal uiteindelijk het meest op focust komt het beste tot haar recht maar de focus had hier meer op mogen liggen. Nu is het qua personages vlees noch vis en dat wordt ervaren als een gemis.

70

Advertenties

3 reacties op ‘Timbuktu

  1. De Protagonisten (m) 15 april 2016 / 14:29

    Ik vond het destijds een goede film. Niet overdreven goed, maar ook niet overdreven slecht. In de beoordeling sluit ik mij dan ook aan bij jouw cijfer.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s