Frank

FrankJaar: 2014
Regie: Lenny Abrahamson
Cast: Domhnall Gleeson, Michael Fassbender, Maggie Gyllenhaal, Scoot McNairy, Francois Civil, Carla Azar

Het verhaal:
Jon (Gleeson), een beginnende muzikant, krijgt een unieke kans aangeboden om zich aan te sluiten bij een onconventionele popband. Aan het hoofd van deze band staat de mysterieuze en charismatische Frank (Fassbender), een zanger die te allen tijde een masker op heeft. Samen met zijn excentrieke hulpje Clara (Gyllenhaal) zetten ze Jons wereld op zijn kop.

Het oordeel:
Jaren geleden zag ik het sterke regiedebuut van Lenny Abrahamson dat in de vorm kwam van Adam & Paul (2004). Hierna vernam ik zelf niets meer van deze filmmaker totdat hij eerder dit jaar hoge ogen gooide met Room (2015). Toen zag ik ook dat hij de man was achter Frank, een film die eigenlijk al te lang op mijn watchlist stond.

De leadzanger van een band die rond loopt met een oversized hoofd van papier maché. Dit kan alleen maar fictie zijn hoor ik je denken maar de film haalde haar inspiratie bij Chris Sievey (1955-2010) die als zijn alter ego Frank Sidebottom vanaf 1984 daadwerkelijk heeft opgetreden met een dergelijk hoofd. Net als Sievey maakte co-writer Jon Ronson deel uit van The Freshies en wat begon als het levensverhaal van Sidebottom werd al snel omgezet naar fictie.

Een goede film heeft de prettige gewoonte om nog dagenlang door mijn hoofd na te galmen en Frank is zeker zo’n titel. Ik heb het dan nog eens niet over de uitwerking, de performances van de cast of de aankleding. Puur als je kijkt naar het verhaal op zich is dit een indie die zich wel heel erg moeilijk in een hokje laat stoppen. Niet scherp genoeg voor een comedy, niet dramatisch genoeg voor een drama. Het hangt er een beetje tussenin en het nadelig effect hiervan is dat het eindresultaat qua gevoel een beetje op afstand blijft.

Vergis je echter niet in de kwaliteiten die Abrahamson hier aan het licht brengt want het verhaal werkt op meerdere niveaus. In essentie draait het om een naïeve toetsenist die de kans van zijn leven krijgt en zich voegt bij een onbekend bandje maar wie verder zoekt zal veel meer uit Frank kunnen halen. Illustratief is bijvoorbeeld de rol van protagonist Jon die als een goedzak wordt neergezet maar gaandeweg toch niet zo’n hele fijne eigenschappen vertoont.

Ook sterk zijn de onderlinge verhoudingen en de diepte die hiermee gepaard gaat. Met uitzondering van Frank ontvangt niemand Jon echt met open armen en dat is een gegeven wat nooit verdwijnt. Het is onvermijdelijk dat men wel wat dichter naar elkaar toe groeit maar Jon is en zal altijd in de ogen van de bandleden een buitenstaander blijven. Daarnaast is de film zowel een ode als een klaagzang over de muziekindustrie. Vooral wat de nadelige mentale gevolgen zijn op weg naar die felbegeerde roem is iets wat goed tot uiting komt.

Domhnall Gleeson is een acteur die ik graag aan het werk zie mede omdat hij zijn rollen toch wel met de nodige zorg uit zoekt. In Frank geeft hij gestalte aan de dromerige maar later ook enigszins verbitterde Jon. Een veelzijdige rol waarmee maar weinigen uit de voeten zullen kunnen. Voor Michael Fassbender was het een hele opgave om te acteren zonder gezicht en iedereen die claimt dat hij een waanzinnige rol weg zet kraamt eigenlijk onzin uit. Het talent van Fassbender staat buiten kijf maar deze rol hadden ook leden van de toneelschool kunnen vertolken.

70

Advertenties

4 reacties op ‘Frank

  1. De Protagonisten 10 april 2016 / 08:03

    Heerlijke film inderdaad die niet te plaatsen is. Bij mij spookt hij de laatste tijd ook weer door mijn hoofd, mede omdat South By Southwest (SxSW) net achter de rug is. Op dat festival treden ze op.

    Het acteren van Fassbender hadden anderen inderdaad ook kunnen doen. Neemt niet weg dat hij zich niet te groot voelt voor deze bijrol. Gleeson is toch degene die de hoofdrol vertolkt, en goed ook.

    Liked by 1 persoon

  2. Renzo - Filmportaal 11 april 2016 / 11:36

    Ik heb deze film eigenlijk nog nooit gezien, al herinner ik mij die cover wel met dat papier manche hoofd. Leuke recensie!

    Like

  3. Nostra 21 april 2016 / 21:51

    Vond het ook een geslaagde film. Was vooral fan van het begin waarin je Gleeson bezig ziet een liedje te verzinnen 🙂

    Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op Riinyosa81 Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s