Mijn lieve kankerhond

Mijn lieveJaar: 2012
Regie: Marinka de Jongh

Het verhaal:
De Universiteitskliniek voor Gezelschapsdieren van de Universiteit Utrecht is het grootste dierenziekenhuis van Europa. Dagelijks behandelen de oncologen hier kankerpatiënten. Maar hoever ga je in de strijd tegen de kanker van je huisdier, nu er vrijwel net zoveel mogelijk is als in de medische zorg voor mensen?

Het oordeel:
Tijdens haar studie had Marinka de Jongh een ratje als huisdier. Toen bij dit beestje in zijn derde levensjaar kanker werd geconstateerd kreeg ze de optie om haar huisdier voor € 100 te laten behandelen. Ze koos er voor om dit niet te doen want zo stelt De Jongh: “een mens is een dier, maar een dier is geen mens”.

Het is een opvatting die haaks staat op die van de bezoekers van Gezelschapsdieren die vaak bereid zijn aanzienlijke bedragen neer te tellen. Soms kan het huisdier gered worden maar veel vaker is het slechts bedoeld om het leven ervan te verlengen. Of zoals de oncoloog zelf stelt; als we de levensverwachting kunnen verlengen met drie jaar is dat al een uitzonderlijke prestatie op zich. De meeste patiënten die we voorbij zien komen in deze docu hebben het meestal minder getroffen en uiteraard brengt dit bij hun baasjes hele emotionele reacties teweeg.

De opzet van Mijn lieve kankerhond is even simpel als doeltreffend. De Jongh toog voor haar afstudeerproject (!) naar de kliniek, interviewde daar enkele medewerkers en vroeg bezoekers of dat ze gefilmd mochten worden. Hierdoor volgen we enkele patiëntjes maar met een geringe speelduur van 21 minute lag het gevaar wel op de loer dat men niet de diepte in zou gaan. Dat doet deze docu echter wel juist doordat er meerdere mensen / huisdieren gevolgd worden.

De tegenstellingen tussen de menselijke bezoekers onderling zijn namelijk erg groot. De één wil zijn huisdier zo lang mogelijk bij hem houden en is bereid hier heel ver voor te gaan terwijl de ander resoluut alle voorstellen van de hand wijst omdat een dier vooral een dier moet blijven. Voor beide stellingen valt natuurlijk wel wat te zeggen en voor iemand die zelf geen huisdier heeft vond ik toch moeilijk om mezelf deze vraag te stellen. Wat zou ik doen en hoeveel zou ik over hebben voor mijn (denkbeeldige) hond? Confronterend, zielig en interessant.

80

Advertenties

5 reacties op ‘Mijn lieve kankerhond

  1. Wilco Born 31 maart 2016 / 21:59

    Zelf vind ik een huisdier prettig, maar niets vergeleken met een mens. Nu moet ik er wel bij zeggen dat ik geen hond heb gehad.

    Liked by 1 persoon

    • Riinyosa81 3 april 2016 / 00:03

      Deze zul jij wel kunnen waarderen vermoed ik. Je kunt hem terug kijken op NPO

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s