Burying the Ex

BuryingJaar: 2014
Regie: Joe Dante
Cast: Anton Yelchin, Ashley Greene, Alexandra Daddario, Oliver Cooper

Het verhaal:
Wanneer Max erachter komt dat zijn pas ingetrokken vriendin, Evelyn, erg dominerend en manipulatief is denkt hij er over om de relatie te beëindigen. Echter, door een speling van het lot, komt Evelyn om bij een bizar ongeluk. Een paar maanden later ontmoet Max zijn droomvrouw, Olivia. De nieuwe romance wordt echter verstoord wanneer Evelyn terugkeert uit de dood en erop staat om hun relatie voort te zetten.

Het oordeel:
Regisseur Joe Dante draait al heel wat jaartjes mee in Hollywood en is verantwoordelijk voor uiteenlopende horrorfilms die voorzien zijn van een flinke knipoog. Zo verschenen er van zijn hand o.a. Piranha (1978), Gremlins (1984), The Burbs (1989) en Gremlins 2 (1990). Hoewel Burying the Ex nergens het niveau aantikt van voorgenoemde titels is het een film die zich in hetzelfde vaarwater begeeft.

Het lijkt me vreselijk moeilijk om als filmmaker een goede comedy af te leveren want wat door de één als hilarisch wordt ervaren zal de ander dezelfde poging af doen als puberaal geneuzel. Nog moeilijk wordt het wanneer je een comedy mengt met een serieus genre als dat van de horror. In het verleden zagen we al veel films dood slaan omdat ze of te serieus of te flauw waren. Een goede horrorkomedie moet goed gebalanceerd zijn en alhoewel Burying the Ex nergens eng wordt zijn Joe Dante & Co. hoogstwaarschijnlijk voor de gulle lach gegaan.

Of het ontbreken aan spanning een dooddoener is zal te maken hebben met wat voor verwachtingen je de film gaat bekijken. Vooraf was ik ingesteld op een comedy waardoor het horrorelement helemaal niet dwars heeft gelegen. Spannend is het allemaal niet maar wel heb ik genoten van vele (soms gemakzuchtige) verwijzingen naar klassieke horrorfilms. Een typisch stijlelement van Dante natuurlijk en dat gaat wellicht nooit vervelen. Ook de setting is prima en zijn de manieren waarop Max zijn klanten in de feestwinkel begroet bijna geniaal te noemen.

Ondanks een gebrek aan echte horror is het opvallend dat Burying the Ex niet grossiert in dijenkletsers. Het soort humor dat hier geserveerd wordt is die van de snedige oneliners waar het sarcasme vanaf druipt. Een ander pluspunt is de fijne chemistry tussen Anton Yelchin en Alexandra Daddario maar hier tegenover staan ook een paar minder goed uitgewerkte elementen. Zo kon de film ondanks een geringe speelduur van 89 wel wat meer vaart gebruiken maar een hersenloos tussendoortje voldoet Burying the Ex grotendeels aan de verwachtingen.

65

Advertenties

3 reacties op ‘Burying the Ex

    • Riinyosa81 15 maart 2016 / 18:07

      Ik heb me er kostelijk mee geamuseerd maar ik was er dan ook wel voor in de stemming moet ik zeggen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s