Camp X-Ray

Camp XRayJaar: 2014
Regie: Peter Sattler
Cast: Kristen Stewart, Peyman Moaadi

Het verhaal:
Een jonge soldaat genaamd Cole (Kristen Stewart) ontsnapt aan haar verstikkende stadje door toe te treden tot het leger, waarbij ze wordt uitgezonden naar Guantánamo Bay. Tijdens haar missie ontstaat er een vreemde vriendschap tussen haar en een man die voor 8 jaar gevangen zit op Gitmo.

Het oordeel:
Als grapic designer was Peter Sattler betrokken bij de totstandkoming van films als Walk the Line (2005), Black Snake Moan (2006) en Star Trek (2009). Met Camp X-Ray maakt Sattler zijn regiedebuut waarvoor hij eveneens het scenario verzorgde.

Met Camp X-Ray speelt de filmmaker gretig in op de groeiende twijfels die menigeen heeft over de mate van rechtvaardigheid wanneer je bedenkt dat sommige gedetineerden al meer dan een decennium in gevangenschap leven. De algemene opinie is niet al te best en deze film laat zien hoe een enkele soldaat vraagtekens zet bij dit systeem. Als vrouw in het leger heeft Cole het al niet zo heel gemakkelijk maar wanneer zij een soort van vriendschap sluit met de gedetineerde Ali komt ze helemaal alleen te staan.

Met veel oog voor detail is het eerste half uur gereserveerd voor het scheppen van een sterke sfeer. De monotone werkzaamheden die het beste tot uiting komen tijdens de suicide watch, het reizen tussen de werk- en leefomgeving en de ettelijke protocollen. Dit geeft Camp X-Ray het nodige gewicht mee waarbij je het gevoel bekruipt dat er maar bar weinig nodig is om tussen dit alles je verstand te verliezen. Een gegeven die van toepassing is op zowel de gevangenen als hun bewaarders. Het is niet voor niets dat het personeel vaak om de twee maanden wordt vervangen.

Vanaf het moment dat de intensiteit van de contactmomenten tussen Cole en Ali toeneemt wordt er wel wat inlevingsvermogen van de kijker verwacht. Ali heeft zijn nieuwe bewaakster zojuist getorpedeerd met zijn eigen uitwerpselen terwijl ze niet heel veel later gesprekken voeren over Harry Potter en Hannibal Lecter. Gaandeweg levert dit wel boeiende beelden op en dankzij de goede chemie tussen de twee sterke acteurs ga je er graag in mee. In het laatste uur voelen de gesprekken niet als geforceerd aan en dat is een grote verdienste voor zowel Kristen Stewart als Peyman Moaadi.

Aangezien het grootste deel van het verhaal zich ontvouwt op slechtst één locatie ligt de eentonigheid op de loer. Met daarnaast ook nog de wetenschap dat de film zich volledig focust op twee personages kun je niet aan de indruk ontkomen dat Camp X-Ray te lang duurt. Met een speelduur die de 120 minuten aantikt had deze productie met gemak een half uur korter gemogen. Ook de voorspelbare afloop is in mijn beleving te stroperig en oogt gemakzuchtig. De climax en de te lange speelduur zorgen ervoor dat Camp X-Ray ondanks een sterke start geen blijvende indruk achterlaat.

65

Advertenties

2 reacties op ‘Camp X-Ray

  1. Gwen 17 februari 2016 / 21:18

    Ik heb de film niet gezien, maar 120 minuten klinkt idd aan de lange voor zo’n verhaal. :S

    Like

  2. Nostra 22 februari 2016 / 12:02

    Heb deze nog niet bekeken, maar zo ze te zien hoef ik er nog geen haast mee te maken 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s