Horns

HornsJaar: 2013
Regie: Alexandre Aja
Cast: Daniel Radcliffe, Max Minghella, Joe Anderson, Juno Temple, Kelli Garner, James Remar, Kathleen Quinlan, Heather Graham, David Morse

Het verhaal:
Ig Perrish wordt beschuldigd van de gewelddadige moord op zijn vriendin. Hij houdt stug vol het niet gedaan te hebben en vlucht in drank. Maar als hij de volgende ochtend wakker wordt, heeft hij niet alleen een enorme kater. Ook groeien er opeens hoorns uit zijn hoofd. Daar blijft het niet bij, want Ig ontdekt dat zijn hoorns mensen aanzet om fouten op te biechten en toe te geven aan hun egoïstische impulsen. Hij besluit zijn bizarre, maar effectieve nieuwe kracht te gebruiken om uit te zoeken hoe zijn vriendin echt om het leven is gekomen.

Het oordeel:
Mijn eerste kennismaking met regisseur Alexandre Aja kwam in de vorm van het sterke Haute Tension (2003) waarna het meer dan geslaagde The Hills Have Eyes (2006) naar meer smaakte. Mirrors (2008) betekende een stapje terug terwijl Piranha 3D (2010) eigenlijk nog best vermakelijk was. Met Horns zou het beide kanten op kunnen gaan.

Anno 2015 is het voor een filmmaker nog moeilijk om origineel voor de dag te komen en des te meer kan ik bepaalde titels wel waarderen om hun eigenzinnigheid. In het geval van Horns betekent dit een redelijk absurdisch uitgangspunt in een bizar plot met onverwachte wendingen en vreemde situaties. Zelfs de meest doorgewinterde filmliefhebbers zullen regelmatig in het duister tasten over welke koers de makers nu weer zouden nemen en als er deze prent één ding heeft bereikt, is het wel dat ik enorm nieuwsgierig ben geworden naar het gelijknamige boek van Joe Hill.

De mate van onvoorspelbaarheid is wellicht de grootste troef van Horns dat zich niet makkelijk in een hokje laat plaatsen. Het is horror wat de boventoon voert maar verder zijn de ingrediënten van fantasy, zwarte comedy en thriller alom vertegenwoordigd. Visueel ziet Horns er ook prima uit. Hier en daar maakt men een misser (de finale) maar hier tegenover staan genoeg shots die we als onalledaags kunnen bestempelen (de finale in combinatie met een shotgun). Ook qua casting maakt Horns indruk met een sterk presterende Daniel Radcliffe voorop. Het is alleen Juno Temple die in negatieve zin opvalt maar ik ben nooit een fan van haar werk geweest.

Voor wie mee gaat in het bizarre plot zal er erg van kunnen genieten maar helemaal zonder fouten is Horns helaas niet. De speelduur wordt bijvoorbeeld te lang gerekt en had het best een half uur korter gemogen. De verwijzing naar de titel wordt wel onderbouwd maar een goede motivatie lijkt achterwege te blijven. Een derde minpunt is toch wel de finale die een brug te ver gaat en de realiteit, voor zover daar al sprake van was, helemaal uit het oog verliest. Toch betitel ik Horns als een toppertje want het is lang geleden dat ik zo verrast werd door een origineel gegeven.

75

Advertenties

3 reacties op ‘Horns

  1. Ingeborg Bertens 8 december 2015 / 19:35

    En die wilde je toen met mij niet in de bios kijken 😛
    Gelukkig achteraf, want de trailer triggerde me, maar vond de film niet veel… 😊

    Like

  2. Paul 9 december 2015 / 07:04

    Ik vond het ook een verrassing. Vermakelijke film!

    Like

  3. Gwen 12 december 2015 / 14:41

    Eén van mijn favoriete films van 2014! Toevallig zei ik ongeveer hetzelfde over Juno Temple in mijn recensie.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s