Back to the Future Part II

Back to the Future IIJaar: 1989
Regie: Robert Zemeckis
Cast: Michael J. Fox, Christopher Lloyd, Lea Thompson, Thomas F. Wilson, Elisabeth Shue, James Tolkan

Het verhaal:
In dit langverwachte vervolg moet Marty met Doc Brown naar het jaar 2015 reizen om zijn toekomstige zoon uit de problemen te helpen. Zonder dat ze het weten ‘leent’ Marty’s aartsrivaal Biff Tannen de tijdmachine om een boek met sportuitslagen naar zijn vroegere ik in 1955 te brengen. Als Marty er in het heden achterkomt dat Biff met gokken een fortuin heeft vergaard, moet hij terug naar 1955 om de zaken weer recht te zetten.

Het oordeel:
Regisseur Robert Zemeckis en Bob Gale hadden nooit de intentie om een sequel op Back to the Future te maken. Het spannende open einde waarin Marty, Jennifer en Doc vertrekken op weg naar de toekomst was volgens beide heren een leuk moment maar zorgde wel voor de nodige frustratie bij het ontwikkelen van de sequels. Deel 2 en deel 3 werden namelijk back to back opgenomen en aangezien de focus gericht bleef op Marty en Doc was er weinig ruimte voor Jennifer. Gale geeft in het bonusmateriaal dan ook aan dat hij Jennifer nooit in had laten stappen indien hij wist dat er nog sequels zouden volgen.

In de regel zijn vervolgfilms zwakker dan het origineel en dit is een statement die eveneens op toepassing is op Part II. Hiermee bestaat het risico dat ik de film tekort doe want nog steeds is Part II een schoolvoorbeeld voor filmmakers die zich wagen aan het concept van tijdreizen. Het grootste verschil ten opzichte van het origineel is dat de humor minder prominent aanwezig is. Waar het eerste avontuur nog die onbevangenheid had wordt er ditmaal veel geleund op de complexiteit van het verhaal.

Je doet er dan ook wijs aan goed bij de les te blijven aangezien het verhaal tijdssprongen maakt van 1985 naar 2015 en weer terug naar 1955. Marty beleeft de gebeurtenissen uit het eerste deel opnieuw en alle bekende scènes zien we vanuit andere camerahoeken terug. Halverwege de prent neemt Doc Brown de tijd om via tekeningen uit te leggen wat er precies aan de hand is en dit is een welkome intermezzo voor de kijker. Part II is geen breinbreker maar is wel veel complexer. Er is veel tijd en aandacht gestoken in storytelling maar dit gaat wel ten koste van de kenmerkende humor.

Visueel is Part II een lust voor het oog. Opvallend is wel dat het ditmaal erg opzichtig gebruik maakt van special effects en die verraden anno 2015 wel de leeftijd van de film. Dat doet echter geen afbreuk aan de verbeeldingskracht en het is verdomd knap om te zien hoeveel voorspellingen in 2015 toch (bijna) werkelijkheid zijn geworden. Alleen al deze voorspellingen rechtvaardigen een kijkbeurt al kan ondergetekende nog steeds ondersteboven raken van de gedetailleerde sets. Prachtig is bijvoorbeeld hoe het centrale plein van Hill Valley eruit ziet in drie verschillende periodes. Ongekend en uniek in zijn soort.

Over de geniale wisselwerking tussen Michael J. Fox en Christopher Lloyd raak ik maar niet uitgeschreven om te onderstrepen hoe bijzonder deze is. Het is goed om te zien dat deze formule nog steeds werkt in de sequel al had er wat mij betreft meer komische interacties plaats mogen vinden. Ten opzichte van het origineel zien we twee bekenden niet meer terug keren. Jennifer werd in Part II en Part III vertolkt door Elisabeth Shue aangezien Claudia Wells verstek liet gaan omdat haar moeder ziek was. Crispin Glover ontbrak in de verdere films aangezien hij en Universal het niet eens konden worden over zijn salariseisen.

80

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s