Stories We Tell

Stories We TellJaar: 2012
Regie: Sarah Polley

Het verhaal:
Sarah Polley komt er in deze documentaire achter dat de waarheid afhankelijk is van wie het vertelt. Polley is zowel filmmaker als detective wanneer ze de geheimen onderzoekt achter een familie van verhalenvertellers. Middels interviews en ondervragingen van een cast aan personages met verschillende achtergronden lokt ze verfrissende, openhartige maar meestal toch tegenstrijdige antwoorden uit op dezelfde vragen.

Het oordeel:
Sarah Polley maakte als actrice naam voor zichzelf dankzij haar optredens in kleine onafhankelijke producties als Exotica (1994), The Sweet Hereafter (1997), Existenz (1999), Go (1999), The Weight of Water (2000), My Life Without Me (2003) en Mr. Nobody (2009). Sinds 2006 timmert de Canadese ook aan de weg als regisseuse en haar debuut was een voltreffer die de titel Away from Her (2006) droeg. Hierna volgde het meeslepende Take This Waltz (2011) waarna Polley een intiem portret maakte met Stories We Tell.

Veel persoonlijker dan deze documentaire kan haast niet want in Stories We Tell wil Polley herinneringen ophalen over haar moeder die overleed aan kanker toen de regisseuse slechts 11 jaar oud was. Aan de hand van homevideo’s en interviews met haar vader, broers en zussen wordt getracht dieper in te gaan op deze toch wel mysterieuze vrouw. Want was zij immers een liefhebbende moeder met verloren dromen of een ruige vrouw met heel wat geheimen en onbevredigende verlangens? Makkelijke interviews zijn het niet altijd want zoals haar vader terecht opmerkt heeft de opzet veel weg van een kruisverhoor.

Het is desalniettemin een bijzondere zoektocht naar de waarheid. Eentje waar je als kijker heel graag in mee wilt gaan ondanks dat de documentaire uiteindelijk toch weinig schokkende onthullingen kent. De meer oplettende kijker zal het Grote Geheim namelijk van veraf aan zien komen maar echt belemmerend is dit niet. De onervarenheid van Polley als documentairemaakster is in het geval van Stories We Tell een plus want hoewel een tikkeltje aan de lange kant zorgt de onconventionele manier van opzet voor veel bewondering. Dat de familieleden stuk voor stuk sympathieke mensen lijken te zijn draagt hier zeker aan mee. Verwacht dan ook geen dramatische toestanden waarin een geïnterviewde zijn beheersing verliest.

De voice-over van Sarah Polley is slechts sporadisch aanwezig maar hier wringt de schoen wel een beetje. Wanneer de regisseuse zelf aan het woord komt wil ze net iets te vaak benadrukken dat de waarheid afhankelijk is van de persoon die het vertelt. Hiermee steekt ze een belerend vingertje op want de geïnterviewden lijken het redelijk eens met elkaar. Pas na de dood van haar moeder en de onthulling van het Grote Geheim heeft ieder personage zo zijn / haar eigen gevoelens. En daar is gewoon helemaal niets vreemds aan. Stories We Tell is een verdraaid goed gemaakte docu maar weet de verwachtingen niet helemaal waar te maken aangezien het uitgangspunt redelijk discutabel is.

70

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s