The Hundred Foot Journey

Hundred FootJaar: 2014
Regie: Lasse Hallström
Cast: Helen Mirren, Manish Dayal, Om Puri, Charlotte Le Bon

Het verhaal:
Hassan Kadam is een culinair genie. De Kadam familie, onder leiding van Papa, is uit hun geboorteland India gezet en heeft zicht gevestigd in het schilderachtige dorpje Saint-Antonin-Noble-Val in het zuiden van Frankrijk. Hier openen ze het Indiaas restaurant Maison Mumbai. Maar wanneer de kille eigenaresse van Le Saule Pleureur, een klassiek Frans restaurant met een Michelin-ster, er lucht van krijgt begint ze actief te protesteren.

Het oordeel:
De meeste filmliefhebbers zullen Lasse Hallström kennen als regisseur van What’s Eating Gilbert Grape? Maar de laatste decennia lijkt de Zweedse filmmaker zich gespecialiseerd te hebben in mooi geschoten maar lichtvoetige producties. Prima voorbeelden hiervan zijn The Cider House Rules (1999), Chocolat (2000), An Unfinished Life (2005), Casanova (2005), Hachi: A Dog’s Tale (2009), Dear John (2010) en Safe Haven (2013).

Het zal dan ook niemand verbazen dat The Hundred-Foot Journey met alle gemak in dezelfde categorie geplaatst kan worden want opnieuw is de toon zeer luchtig en zijn er vrijwel geen serieuze obstakels te vinden die overwonnen dienen te worden. In het begin van de film wordt er nog een valse schijn gewekt wanneer Hassan’s moeder komt te overlijden maar de resterende 110 minuten zijn voornamelijk gereserveerd voor luchtige klucht waarin een stijve eigenaresse van een restaurant niets moet hebben van de luidruchtige familie die recht tegenover haar een Indiaas restaurant start in een schilderachtig Frans dorpje.

Laat het maar aan Lasse Hallström over om er via mooifilmerij een sprookjesachtige film van te maken. De weidse Franse landschappen met vaak een opkomende of ondergaande zon geeft je het onherroepelijke vakantiegevoel. Er lijkt een hoofdrol voor dit soort momenten te zijn gereserveerd maar het water loopt je helemaal uit de mond met de vele close ups van de meest heerlijke gerechten. Het moment waarop Helen Mirren op aangeven van Manish Dayal een onalledaagse omelet maakt is simpelweg regelrechte foodporno. The Hundred Foot-Journey is op haar best op dit soort momenten.

Wat eveneens een meerwaarde met zich mee brengt is de fijne en charmante cast. Van Helen Mirren weten we inmiddels wat we mogen verwachten en ondanks haar weinig inconsistente accent (ze speelt een Francaise met een typisch Britse achternaam en dito tongval) maakt ze wel indruk. In ieder geval is haar samenspel met Om Puri een genot om naar te kijken. Hoofdrolspeler Manish Dayal doet het uitstekend en krijgt fris tegenspel van een net zo lieflijke Charlotte Le Bon.

Dat deze feelgood film toch niet als een must see mag worden beschouwd dankt men aan de ellenlange speelduur. Nu klinkt een running time van 122 minuten misschien niet te lang maar voor een luchtige film als deze zorgt het voor een bijzonder langdradig geheel. Na een uur hebben de filmmakers al min of meer naar hun conclusie toegewerkt maar dan zijn we pas halverwege de speelduur. Het gevolg is dat The Hundred-Foot Journey zich maar voort sleept en daardoor minder sprankelend wordt. In het laatste kwartier lijkt het verhaal helemaal nog uit de bocht te vliegen en worden er zelfs tijdssprongen gemaakt van meerdere jaren.

70

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s