Funny Games

Funny GamesJaar: 1997
Regie: Michael Haneke
Cast: Susanne Lothar, Ulrich Mühe, Arno Frisch, Frank Giering

Het verhaal:
Twee schijnbaar beschaafde jongemannen terroriseren en mishandelen zonder duidelijk motief een gezin. Anna, George en hun zoontje Georgie zijn net aangekomen in hun vakantiehuis. Terwijl Anna voor het eten zorgt gaan haar man en zoontje de boot optuigen. Opeens staat Peter voor de deur; een jongen die namens de buren een paar eieren komt lenen. Hij gedraagt zich op een irritante manier onhandig en maakt geen aanstalten te vertrekken. Even later staat ook zijn vriend Paul in de gang. Op een uiterst beleefde manier zijn de jongens hondsbrutaal en ondanks haar verzoek weigeren ze het huis te verlaten. Ook George slaagt er niet in te ontkomen aan hun opdringerig gedrag. Al gauw blijkt dat de ontspannen begonnen zomervakantie verandert in een gruwelijke nachtmerrie.

Het oordeel:
Al sinds zijn regiedebuut Der siebente Kontinent (1989) staat Michael Haneke te boek als een zeer eigenzinnige en kunstzinnige filmmaker. Een liefhebber van afwijkende stijlelementen waarbij lange shots de boventoon voeren en uitbarstingen van geweld vrijwel altijd buiten beeld blijven. Met Funny Games (1997) zette hij zichzelf definitief op de kaart en kan als zijn doorbraak beschouwd worden.

Wie nog nooit een film van Michael Haneke heeft gezien doet er wijs aan om van tevoren zijn huiswerk te doen om enigszins voorbereid aan de kijkervaring te beginnen. Want zelfs als je van mening bent dat hij de beste films maakt die je ooit hebt gezien is de kans minimaal dat je een Haneke-film meer dan één keer gaat bekijken. De reden hiervoor is simpel want zijn films zijn bijzonder zwaar en bepaald geen pretje om naar te kijken. Beklemmend en even zo vaak naargeestig van aard. Wie direct naar het kijken van zijn films in slaap dommelt beticht ik van sado machochisme. Het moge duidelijk zijn dat ondergetekende in het verleden vaak geraakt is door het werk van Haneke.

Gedurende de hele film maakt Funny Games op visueel vlak weinig tot geen indruk. Afwijkend in dat opzicht is de openingsscène die baad in schoonheid. Het erg lange shot dat van boven af gefilmd is en voorzien is van vreselijk luide klassieke muziek draagt onmiskenbaar de stempel van Haneke en staat synoniem van de gemoedstoestand van het onbezorgde gezin. De film kent hierna weinig visuele hoogtepunten en de iconische fragmenten worden eerder gevormd door stijlelementen dan door ingenieus camerawerk. Ik noem de wijze waarop de kijker deelgenoot wordt van het verhaal doordat er tegen hem gesproken wordt. Er dan is er nog een scène met een afstandsbediening waarover ik vanwege spoilertechnische redenen niet meer kan vertellen.

Twee ogenschijnlijk vriendelijke tieners kloppen aan bij een vakantiehuis met het doel om de tijdelijke bewoners te terroriseren. Het uitgangspunt klinkt simpel, de uitvoering is simpel en het maakt Funny Games tot een vreselijk lange en pijnlijke zit. Niet lang nadat de gijzeling start weet je dat dit geen pretje gaat worden. Hoop lijkt al snel vervlogen en gezien Haneke’s reputatie lijkt een happy end al schier onmogelijk. En dan is er die ene cruciale scène. Die ene tomeloze uitbarsting van geweld. Je ziet het niet in beeld gebeuren maar bent wel stille getuige van de vreselijke taferelen erna. Ik stelde mezelf de vragen; hoe ver mag een filmmaker gaan? Waar stopt de voyeurisme en nieuwsgierigheid en slaat het om in pure afschuw? Wat voor waardering kun je een film als deze geven die de grenzen zo duidelijk op gaat zoeken? Funny Games is een onvergetelijke film die een onuitwisbare indruk achterlaat en je gemoedsrust niet ten goede komt.

Het is opmerkelijk te noemen dat van de vier hoofdrolspelers al 3 acteurs op vroege leeftijd zijn overleden. De veelbelovende Frank Giering worstelde al jaren met alcoholisme en depressies voordat hij onverwachts overleed op 38-jarige leeftijd. Ulrich Mühe maakte later in zijn carrière furore met Das Leben der Anderen (2006) maar overleed een jaar later op 54-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. En dan was er nog Susanne Lothar die in het echte leven eveneens getrouwd was met Mühe en in 2012 op 51-jarige leeftijd overleed. Haar doodsoorzaak is nooit officieel bekend gemaakt maar alle berichtgevingen hieromtrent hinten op zelfmoord. Als filmliefhebber kan je alleen maar rouwen om deze vroegtijdige sterfgevallen want Funny Games onderstreept dat met name Mühe en Lothar tot het beste behoorden wat de Duitse cinema ons ooit heeft gebracht.

80

Advertenties

6 reacties op ‘Funny Games

  1. Ingeborg Bertens 10 juli 2015 / 08:03

    Heb ik deze ook niet ooit gekeken of komt de titel met een andere overeen?

    Liked by 1 persoon

    • Riinyosa81 11 juli 2015 / 12:48

      Je hebt bijna hetzelfde ooit gezien ja. Dat was de gelijknamige Amerikaanse remake met Naomi Watts en Tim Roth.

      Liked by 1 persoon

  2. Gwen 11 juli 2015 / 08:36

    Hoge rating! De film staat al een tijdje op mijn lijstje om nog te kijken. Heb je toevallig de remake gezien die ook door Haneke is gemaakt? Ben benieuwd hoe goed die is in vergelijking met het origineel.

    Liked by 1 persoon

    • Riinyosa81 11 juli 2015 / 12:49

      De remake heb ik indertijd gezien ja. Het is vrijwel een frame voor frame remake waarbij alle dialogen vertaald zijn naar het Engels.

      Liked by 1 persoon

  3. Nostra 14 juli 2015 / 13:56

    Dit is geen film die mij echt aanspreekt, wel fascinerend om te horen dat een aantal acteurs overleden zijn…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s