Atonement

AtonementJaar: 2007
Regie: Joe Wright
Cast: James McAvoy, Keira Knightley, Saoirse Ronan, Romola Garai, Vanessa Redgrave

Het verhaal:
Zomer 1935. De 13-jarige, uit een gegoede familie afkomstige, Briony Tallis (Saoirse Ronan) is een ontluikende toneelschrijfster. Ze wil dat haar nichtje Lola en de tweeling Jackson en Pierrot een toneelstuk uitvoeren gebaseerd op één van Briony’s verhalen, maar het lijkt nergens op. Die dag echter ziet ze hoe Robbie, de zoon van de bediende van het huis, Briony’s zus Cecilia laat strippen en nadat ze daarna een obscene brief van Robbie aan Cecilia leest, trekt ze haar eigen conclusies. Wanneer haar nichtje Lola de volgende dag wordt verkracht, neemt het lot een desastreuze wending.

Het oordeel:
Joe Wright beleefde zijn regiedebuut met het sterke en tijdloze Pride & Prejudice (2005). Een boekverfilming beviel blijkbaar goed want voor zijn volgende film baseerde hij zich op de gelijknamige roman van Ian McEwan (Enduring Love). Hiermee verving hij eerste keus Richard Eyre die zich liever toespitste op het theater.

Indertijd heb ik Atonement in de bioscoop aan me voorbij laten gaan omdat ik er gemakshalve vanuit ging dat dit weer de zoveelste romantische kostuumfilm zou zijn. Dat ik van deze simpele gedachte heel veel spijt kreeg bleek wel toen de film een aantal maanden later verscheen op DVD. Wat zat ik er ver naast en hetzelfde geldt voor diegenen die met Atonement vermoeden een oorlogsfilm in huis te hebben gehaald.

Op papier mag het Britse drama enigszins suf klinken maar toch weet men zich op meesterlijke wijze te onderscheiden van andere films binnen dit genre. De tekenen zijn bij aanvang al zichtbaar wanneer het geluid van het tikken op een typemachine overgaat in een wat onheilspellende soundtrack. Een erg inventief stijlelement dat later in het verhaal doorgevoerd wordt met zusters die in een ziekenhuis op de exacte maat van de soundtrack lopen. Visueel imponeert de film enorm. Kostumms en set design zijn werkelijk door een ringetje te halen.

Beide voorbeelden vallen echter in het niet bij het schouwspel dat zich afspeelt op het stand van Duinkerken. Voor deze beeldenpracht stond een opnameperiode gepland van 3 dagen maar vanwege tegenvallende weersomstandigheden werd besloten om alles in één lange take op te nemen. In een 5 minuten durende shot weet Joe Wright de essentie te raken en de waanzin van de oorlog bijzonder treffend in beeld te brengen. Wellicht past het niet helemaal in de lijn van de film (de oorlogsscènes zijn minimaal) maar de 1 miljoen Pond kostende scène kon rechtstreeks de annalen van de filmgeschiedenis in.

Naast de visuele pracht heeft Atonement inhoudelijk nog wat verrassingen in petto waarvan de non lineaire verhaalstructuur veruit de belangrijkste is. In dit epos worden essentiële vragen over interpretatie gesteld en hierin fungeert het publiek als speelbal van de makers. Telkens dien je jezelf als kijker af te vragen of het klopt wat je zojuist hebt gezien. Wilde persoon A dit echt zo doen? Heeft persoon B een andere kijk hierop? Het resulteert in een beklemmende kijkervaring met een fantastische ontknoping die nog dagenlang door zal galmen. Wellicht had het eerste bedrijf wat meer tempo kunnen hebben maar een kniesoor die hier op zal letten.

80

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s