House of Cards: Seizoen 2

House of Cards 2Jaar: 2014
Cast: Kevin Spacey, Robin Wright, Michael Kelly, Molly Parker, Michel Gill, Gerald McRaney, Nathan Darrow, Mahershala Ali, Derek Cecil, Rachel Brosnahan

Het verhaal:
Het geslepen en genadeloze congreslid Francis Underwood en zijn vrouw Claire wijken nergens voor terug om alles te bemachtigen. Dit verdorven politieke drama dringt diep door in de duistere wereld van hebzucht, seks en corruptie in het hedendaagse Washington.

Het oordeel:
Na het enerverende en briljante eerste seizoen waren mijn verwachtingen voor de tweede reeks niets minder dan torenhoog. Weet men deze verwachtingen ook in te lossen?

Vrijwel iedere (succes)serie krijgt ermee te maken dat er vroeg of laat bepalende gezichten vervangen dienen te worden om de meest uiteenlopende redenen. Soms leidt dit tot bizarre taferelen (in Game of Thrones lopen er personages rond die door verschillende acteurs worden vertolkt) en ook House of Cards moest afscheid nemen van één van de bepalende gezichten. De manier waarop dit gedaan wordt is behoorlijk verrassend maar weet de toon weer direct te zetten. Maar het meest iconische moment dient zich aan wanneer Frank zich voor de eerste keer dit seizoen wend tot de kijker: There is one rule: Hunt or be hunted. Welcome back.

In het eerste seizoen zagen we hoe Frank het wilde schoppen tot de positie van vicepresident en met het bekleden van deze positie zien we tegelijkertijd machtig(ere) vijanden opduiken. Ditmaal vormt Raymond Tusk de nemesis die als de directe adviseur van de president en met een vermogen van 35 miljoen dollar een vijand van niveau is. Het kat- en muisspel is al een spektakel op zich en wanneer Frank de woorden let the butchering begin uitspreekt weet je als kijker uiteraard wat je mag gaan verwachten. Ook nieuw is het gezicht van Jacqueline Sharp die als whip de plaatsvervanger dient te worden van Frank en iedere dag worstelt met diens erfenis. Met de komst van Raymond en Jacqueline blijft House of Cards fris en verdwijnt het thrillerachtig subplot van de eerste reeks wat meer naar de achtergrond.

Het maakt de serie er niet minder sterk door maar de eerste reeks had nog het elan van het onheilspellende terwijl ik tijdens het bekijken van de tweede reeks vaker het gevoel had dat ik wist wat er ging komen. Qua niveau loopt het elkaar nauwelijks want onder de streep biedt seizoen 2 vooral meer van hetzelfde. Nog steeds blijkt het een ijzersterke formule te zijn waarin Kevin Spacey nog steeds schittert als schofterige hond die één doel voor ogen heeft en waarvoor alles dient te wijken. Nog steeds vraag ik me af hoe het kan dat zo’n geniepig personage nog steeds op de sympathie van de kijker kan rekenen maar het is een genot van de eerste tot de laatste aflevering. Eens temeer bewijzen de makers dat House of Cards tot de absolute top van de TV series gerekend kan worden en er zijn weinig series die zo’n verslavende werking hebben.

Het acteerwerk van Kevin Spacey is één van de belangrijkste redenen om House of Cards te kijken en het blijft een genot om te zien hoe hij zijn tegenstanders altijd weer te slim af is terwijl hij zelf op de meest onmogelijke manieren de dans ontspringt. Met haar rustige voorkomen vormt Robin Wright de tegenpool maar de interactie tussen haar en Spacey is ongekend; hun chemistry is zeer goed voelbaar. Over de gehele linie wordt er goed geacteerd maar de beste bijrollen dit seizoen zijn er voor Gerald McRaney (Raymond Tusk), Molly Parker (Jacqueline Sharp) en Michael Kelly (Doug Stamper).

Rating:
8.9 / 10

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s