Divergent

DivergentJaar: 2014
Regie: Neil Burger
Cast: Shailene Woodley, Theo James, Kate Winslet, Miles Teller, Zoë Kravitz, Ansel Elgort, Ashley Judd, Jai Courtney, Ray Stevenson, Tony Goldwyn, Maggie Q, Mekhi Phifer e.a.

Het verhaal:
Het verhaal speelt zich af in het futuristische Chicago. Beatrice (Shailene Woodley) is een van de vele tieners die op haar 16e uit een van de vijf groeperingen moet kiezen waarin de stad is verdeeld: oprechtheid, onverschrokkenheid, eruditie, vriendschap en zelfverloochening. Uit een test moet blijken welke het beste bij haar past. Beatrice maakt aan de hand van de test haar keuze en krijgt in haar gekozen factie te maken met een heftige inwijding, die het uiterste van haar vraagt. Maar niet alleen van haar. De concurrentie is groot. Wie zal het halen en wie wordt voor eeuwig verbannen?

Het oordeel:
Al sinds het waanzinnige succes van de Harry Potter films is nagenoeg iedere filmstudio wel op zoek naar een populaire jeugdroman (bij voorkeur een hele reeks) die naar het witte doek kan worden gebracht als een franchise die de kassa’s goed laat rinkelen. Het levert goede films op als The Hunger Games enThe Maze Runner. Dat dit tevens minder goed uit kan pakken bewijzen verfilmingen als The Chronicles of Narnia reeks (met uitzondering van de eerste film), de Percy Jackson films en I Am Number Four. Feit is wel dat er teveel young adult verfilmingen verschijnen in een kort tijdsbestek. Het zal wellicht om die reden zijn dat ik Divergent vorig jaar links heb laten liggen.

Het probleem waar veel post apocalyptische verhalen tegen aan lopen is dat de kijker veel geïnformeerd zal moeten worden over de toekomstige setting. In Divergent is dit niet anders en is het voornamelijk belangrijk om te weten hoe de verhoudingen zijn tussen de vijf verschillende facties Oprechtheid, Erudite, Vriendschap, Onverschrokkenheid en Zelfverloochening. In het eerste half uur wordt een spervuur aan informatie op je afgevuurd en je moet werkelijk even je best doen om het overzicht te bewaren zodat je weet waar de personages over praten.

Het betekent niet dat Divergent een ingewikkelde film is want na de introductie gaat het verhaal pas echt van start wanneer Tris eenmaal haar definitieve keuze heeft gemaakt voor een factie. Vanaf dan is het plot tamelijk rechtlijnig en zien we hoe de jonge rekruut het moeilijk heeft met de verschillende tests  die gemaakt moeten worden om de opleiding te voltooien. Tijdens deze training worden zonder verdere opsmuk de machtsverhoudingen tussen verschillende personages duidelijk en daarin weet het plot niet te verrassen doordat deze tamelijk zwart/wit van karakter zijn. Het meest interessante aspect is wat later de achilleshiel van het verhaal blijkt te zijn, namelijk dat Tris een Divergent is; een persoon die in geen enkele factie past. De climax van dit gegeven ontvouwt zich in het laatste half uur en wordt naar mijn smaak te snel afgeraffeld.

Het is spijtig dat regisseur Neil Burger (Limitless, The Illusionist) de teugels niet wat strakker heeft aangetrokken met deze boekverfilming. Met een speelduur van 139 minuten voelt Divergent een tikkeltje te lang aan en hadden er best wat betekenisloze scènes geschrapt mogen worden. Met dat gezegd hebbende is Divergent wel een productie die niet gaat vervelen en visueel gezien, geholpen met een budget van $85 miljoen, over een leuke trukendoos beschikt. Hierbij vond ik met name de avonturen in de simulatie er indrukwekkend uitzien maar mogen ook de weidse beelden van half vernietigende wolkenkrabbers niet onvermeld blijven. In alles voelt Divergent aan als een opmaat voor hetgeen wat nog komen gaat met de vervolgfilms Insurgent en Allegiant welke ieder een jaar na elkaar uit gaan komen.

Op het gebied van casting heeft men een grote slag geslagen door de getalenteerde Shailene Woodley de hoofdrol te geven want zij draagt met verve deze film. Haar Tris zit vol twijfels, verdriet, romantische gevoelens en idealen maar dat het nergens neigt naar ongeloofwaardigheid is een verdienste van Woodley. De rol van de onafhankelijke en timide trainer wordt goed neergezet door de charismatische Theo James en er is duidelijk een klik tussen Woodley en James. Na het zwaar indrukkende Whiplash is het best vreemd om Miles Teller los te zien gaan als de arrogante Peter en ontpopt Jai Courtney op een overtuigende wijze als de sadistische trainer Eric. Verder heeft Kate Winslet een cruciale en verdienstelijke bijrol als factieleidster Jeanine en is Ashley Judd prima als de moeder van Tris. Tenslotte zien we Ansel Elgort (die later aan de zijde van Woodley zou schitteren in het prachtige The Fault in Our Stars) in de hoedanigheid van Caleb; een personage dat wat onderbelicht blijft.

65

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s